Primavera

Cambiamos de estación e xa hai algún tempo que as cousas veñen mudando ao noso arredor. As árbores teñen follas e flores, nas que vemos alimentarse ás abellas; as bolboretas veñen visitarnos menstres xogamos ou estamos de picnic, xa recollemos floriñas que nacen entre a herba...

Pois tendo todo isto nos nosos sentidos comezamos a falar do que sucede nesta estación e decidimos que cores a caracterizan. Cada unha e cada un vai facendo as súas achegas e rematamos vendo cadros de campos e bosques primaverais. Todo fonte de inspiración para logo plasmar estas cores nun mural que colocar a carón dos das outras dúas estacións.

Empregamos de novo pigmentos naturais e desta vez imos a darnos o gusto de empregar as nosas mans para cubrir todo o papel. Logo, xa seco, facemos uso de boliñas de algodón cheas de cores. Que gracia e que pracer deixalas caer e escoitar ese chof contra o papel. Antes era verde e agora está cheo de flores de cores.

 

Madriñas e padriños lectores

Pois aquí nos tedes coas nosas madriñas e os nosos padriños. Enfrontándonos a novas situacións e nalgúns casos a novos retos, e con iso aumentando os nosos recursos e estratexias.

Tocaba deixarse guiar e acompañar, confiar noutro semellante ao que non coñecemos tanto. Escoitar un conto dun lector quizais non tan experto pero que pon todo da súa parte e que o fai cos maiores dos cariños e con gran ilusión. 

Foi unha experiencia estupenda que o tempo nos deixou desfrutar ao aire libre. Foi poñer un pé no interior e as nubes, que parecían querer escoitar os contos, comezaron a descargar. Quizáis elas tamén querían contar as súas historias.

Moitas grazas aos padriños e madriñas e a aquelas que fixeron esta proposta. 

 

Papel reciclado

Relacionado coa proposta do Día do libro fixemos papel reciclado. Tivemos que investigar algo primeiro para saber como era o proceso, pero rápido nos puxemos en marcha. Aproveitar periódicos e cortar en anacos pequenos, botar auga quente a ser posible, deixar repousar, triturar... 

Empregamos a motricidade fina, practicamos a coller ben a xerra para non queimarnos e a botar a auga sen salpicar, probamos novas texturas (para uns mais agradables e para outros menos), experimentamos a botarlle os pigmentos naturais... Bueno, como imaxinades, unha chea de cousas.

Estaba ben o de experimentar, pero esta vez tiña un obxectivo mais: facer uns marcapáxinas para o Día das madriñas e padriños lectores. Un agarimo para eses compis maiores que ían a escoller un conto pensando en nós e logo nolo ían a contar.

Día do libro

Na nosa segunda visita ao espazo adicado ao Día do libro avanzamos algo no tempo e descubrimos como era iso de escribir en papiros e pergaminos con plumas e cálamos. Ademais aprendimos que empregaban tintes naturais, parecidos a eses que usamos nós na aula. 

E despois da segunda veu unha terceira. Agora as cousas xa están mais avanzadas. Chegou a imprenta, os libros case como os coñecemos, o periódico, as enciclopedias... E aparece a máquina de escribir!!! Ten algo de semellanza co teclado do ordenador pero... como será que funciona??

Como non, experimentamos coa máquina de escribir, descubrimos a cantidade de cousas de papel e cartón que nos rodean cada día, coñecemos algo do proceso de elaboración do papel e as consecuencias que ten para o medio ambiente e as nosas vidas, a escritura en braille e, para rematar, levamos un sobre feito con follas de libros expurgados no que meter unha carta que imos a escribirlle a un compi do cole. Con quen nos emparellaría Mik? Que podemos contarlle a ese compi?

Saímos con novas experiencias e coñecementos pero tamén con novos interrogantes e propostas. Este Mik...

Grazas a Rocío por acompañarnos e a vós, pequenas e pequenos, por esas ganas por descubrir e experimentar e pola paciencia e o respecto polos espazos e os compis da nosa aula e das demais. 

 

Día do libro

O noso rato Mik que non pode parar de enredar e que ben sabe o que nos gusta a nós tamén enredar cos seus enredos, preparounos toda unha proposta para o Día do Libro. Unha exposición con información sobre a evolución do papel e da escritura, sobre o proceso de fabricación do papel e as consecuencias do mesmo para a natureza, e moitas outras cousas. 

Como é moito o que hai que descubrir e explorar, pois temos moitas cousas coas que experimentar, decidimos ir en varias xornadas. 

Esta primeira, descubrimos o que é a escritura cuneiforme. E como facer o noso nome empregando esta escritura resulta algo complexo para nós, deixounos un selos coas letras que mais familiares nos resultan.

Estamos desexando volver e seguir explorando. Grazas Mik e grazas a eses trasnos do bosque que ten por axudantes.

 

  

Saída ao Parque Forestal de Saians

Bosque: árbores, paxariños, insectos, sons e cheiros... e mil cousas mais nos agasalla a natureza, esa que temos a sorte de ter tan preto da casa. 

Esta foi a nosa saída a eses bosques dos que tanto levamos falado. Desfrutamos enormemente descubrindo, observando, asombrándonos... E tamén fixemos a nosa achega, unhas boliñas de sementes que alí deixamos como aportanción a unha terra que tanto nos da e que asegura a nosa supervivencia. Quedou en nós a semente da beleza cando somos quen de observala, do coidado da contorna, do desfrute sentíndonos libres... e quedou a nosa en esperanza de flores que alimenten aos insectos que continuen coa roda da vida. 

Grazas a Elena de Alados e a Diana por acompañarnos. E grazas á natureza que nos acolleu.

Búsqueda

Tocou poñer a proba as nosas dotes de pescuda. Seica había ovos de chocolate agochados pola zona exterior e tiñamos que dar con eles. Pois xunto cos compis da grupo de 4 anos puxémonos en marcha. Coidado e atención eran elementos moi necesarios. Tamén o enxeño foi posto a proba e as habilidades físicas. Iso si, non quedou un sen atopar. Logo chegou o momento de repartir e comer, ou gardar, según a decisión de cada quen.

A verdade é que foi moi divertido. Non sabemos quen tivo a idea pero gustounos. Moitas grazas.

Cociñando. Ovos de chocolate

Pois esta vez tocou experimentar con chocolate. E fixemos uns ovos ben bonitos e ben ricos.

Unha proposta na que aprendemos sobre técnicas de repostería e na que puxemos a proba, entre outras moitas cousas: a paciencia, a atención, a capacidade para seguir instrucións, o equilibrio e a motricidade, o autocontrol, e os sentidos, porque claro está que probamos a materia prima e o resultado.

Moitas grazas a Vinca por guiarnos e acompañarnos. 

 

Picnic

Pois chegou a Primavera e, sobre todo, un tempo mais apacible que nos permitiu unha nova experiencia, a das merendas de picnic. Porque poder comer ao aire libre, sentido o vento, a calor ou o fresco, escoitar paxaros, ver bolboretas, ou formigas que se achegan quizais a por algunha migalla, etc é estupendo.

A estes primeiros seguiranlle moitos mais. É certo que temos que levar as lonas, a composteira, papel, as nosas merendas e a auga... pero ben merece a pena. Ademais supón novas aprendizaxes no que respecta a organización e responsabilidade.

Bo proveito!!

Compartindo

Xa sabedes do noso gusto por cociñar e por comer o cociñado. Pois esta vez, unhas cousas levaron a outras e decidimos convidar ao grupo de 1º, ese no que parte de nós temos irmáns, para compartir biscoito de chocolate. É un pracer comer o que nós facemos pero tamén o é compartilo cos demais. Moitas grazas compis por acompañarnos!!

Inverno

O inverno foi pasando e nós observando. Ao igual que en outono nos fixamos nas cores que mais definían esta estación, o mesmo fixemos no inverno. Observando a contorna e os diferentes días decidimos que cores pensábamos que eran as que mellor o representaban. Tamén decidimos experimentar con elas, pero o tempo deste inverno non nos acompañou demasiado e tivemos que agardar ao último día desta estación para aproveitar os raios do sol e saír a experimentar.

Igual que no inverno as pingas de auga fan camiños nas fiestras e os regueiros os debuxan nos terreos empinados deses bosques que este curso temos tan presentes, así creamos nós os noso camiños. Vendo que sucedía cando dous deles se xuntaban, que acontecía cando un lado do papel subía mais que o outro... 

Resultou moi interesante. Agora faremos un para cada un en formato algo mais pequeno. Este grande xa forma parte da parede da escola na que imos deixando pegada dos nosos descubrimentos. 

A pesar de ter que agardar, grazas tempo e grazas inverno, vémonos de novo logo do próximo outono.

Entroido

Festa onde as haxa, vivida con intensidade na nosa terra, o Entroido chegou coas ordes do Meco. Tanto bosque, tanto bosque que...ata un niño na cabeza nos fixo traer. 

É tempo de enredar, de facer algunha trasnada, de poñer o que haxa na casa para vestir un traxe diferente ao de cada día, para xogar a ser quen queiramos ser, para afastar a vergoña, para rir... Son días de xoldra. 

Iso si, imos a ter que traer os prismáticos de novo e facer algunha proba mais a ver se descubrimos cal é o lado que se coloca nos ollos 😆

Pero chegou o momento de poñernos serios, ou non a verdade; pero si o de convidarvos a vós familias a sumarvos á nosa festa. O noso segundo festival!!!

Un festival no que choveu de todo e polo que pasamos dende gacelas ata pantasmas. Xa se sabe que en tempo de Entroido todo está permitido, ou case todo, e todo pode suceder.

Moitas grazas pola vosa tan necesaria colaboración. 

Chuvia

Un novo agasallo caeu do ceo para nós. Ás veces non é chuvia o que as nubes deixan caer senon saraiba, grainzo, pedra, pedrazo, salpedrés... ou como na vosa zona chamen a esas boliñas brancas de xeo que... seica están frías. 

E puidemos tocalas, sentir como nos deixaban as mans conxeladas, como se derretían, tiralas aos charcos e ver que pasaba, camiñar sobre elas sentindo o ruído ao pisalas... E, como non, saltar nos charcos, desta vez ben grandes. 

Houbo que facer algún cambio de roupa, pero merece a pena.

Cantos descubrimentos, cantas alegrías, cantas incógnitas, cantas... cantas cousas grazas á chuvia.

Cociñando. Galletas

Esta vez fixemos galletas. Cada día podemos facer mais cousas sen ningunha axuda e de cada vez desfrutamos destes momentos de cociña. Que ricas nos souberon as galletas!!!

Enredando

Na realización das noas producións plásticas había interese por recortar; e foi así como xurdiu a necesidade de traballar esta técnica.

Comezamos polo primeiro, que é saber coller e empregar axeitadamente o útil, e fixemos as primeiras prácticas en papel de periódico. Con certo dominio da ferramenta e a técnica andamos agora a enfrontarnos a novos retos en papel co obxectivo de ir mellorando. 

Chuvia

Estes meses o tempo está a traernos moita auga e nos deixa poucos días para saír a xogar ao aire libre. Sen embargo sempre aproveitamos os pequenos momentos de calma para saír. 

Gustamos moito da sensación da chuvia caendo sobre nós, de correr e xogar deixando que se nos molle a cara sen que nos digan que non nos mollemos. Por suposto imos ben equipad@s e ademais contamos coa natureza para que nos axude a acubillarnos se chega algún chaparrón momentáneo. Foi grazas a un deses chaparróns que aprendemos que meterse debaixo dunha árbore cunha copa frondosa axuda a protexerse da chuvia se non é excesivamente intensa. E como aprendimos tamén que ás veces o que nos molla é a auga que quedou nas follas cando o vento as move. 

Para canto nos deu un pequeno chaparrón. 

Cociñando. Madalenas

Xa nos tardaba volver a cociñar. Desta vez fixemos madalenas. Mans lavadas, material colocado e ingredientes revisados segundo a receita. Podemos comezar.

Non pode haber mais motivación nestas propostas, incluso para aqueles e aquelas que despois non se animan a probar. Que mellor práctica dende o punto de vista motor, de atención, paciencia, control de impulsos, planificación e organización e un montón de cousas mais. E que mellor xeito de culminar o traballo que degustar o que nós mesmos fixemos.

Xa estamos a pensar na seguinte receita.  

 

Día da Paz

O 30 de xaneiro é o Día da Paz e nós somámonos as propostas tanto do Equipo de Dinamización da Lingua Galega como as da Biblioteca, pois, como imaxinaredes, o noso ratiño Mik non perde oportunidade para plantexarnos retos e actividades.

A proposta da Biblioteca xiraba arredor da comunicación entre as árbores. Foi así como descubrimos que as raíces dos fungos serven para conectar as das árbores e que é por elas polas que se transmiten información e se axudan compartindo alimentos e CO2. Con toda esta información xa asimilada, comezamos tecendo a nosa propia rede para poder enfrontarnos ao seguinte reto, que consistía en averiguar que medio de comunicación era o mais axeitado para diferentes situacións. Canto aprendimos dos sinais de fume, o silbo da Gomera, os sons das campás e as bengalas mariñas. 

A proposta do Equipo de Dinamización da Lingua Galega consistía en colocar dentro dunha nube unha palabra, acción ou imaxe que axudase a crear un clima de Paz na escola. Nós, por suposto, escollemos un corazón, pois xa hai tempo que temos o hábito de adicar un tempiño cada xornada a conectar os nosos corazóns. Práctica que nos axuda a centrarnos, relaxarnos e cohesionar o grupo, ademais de sentirnos e sincronizarnos. Logo fomos a colocalo no espacio preparado para iso e xunto cos demais compañeiros de Infantil conectamos todas as nosas nubes. Que mellor xeito de axudar a crear un clima positivo que conectarnos de corazón a corazón. 

Reis Magos

Ao regereso das vacacións de Nadal, na nosa árbore tiñamos uns agasallos que nos deixaran os Reis Magos. Un para a nosa aula con cousiñas para un dos nosos espazos de xogo e outros dous paquetes para compartir co resto de compañeir@s das outras aulas: unhas táboas e mais ladrillos para construír. Moitas garzas Reis Magos.

Deixamos unhas fotiños do día da estrea na sala de xogos. 

Son elas e eles os que fan as súas propias composicións, engadindo maior ou menos dificultade aos percorridos segundo o consideran, poñendo a proba as súas habilidades, establecéndose retos, comprobando os seus avances... Amosando parte da súa personalidade: as mais arriscadas, os mais conservadores, as dubitativas... E é así tamén como imos vendo os seus avances, e non so motrices. 

Nadal

Un día chegamos á escola e na zona de Infantil aparecera un espazo cunha árbore, un tren, unhas taciñas para o chocolate... Que sorte que as elfas nos fagan estas visitas e nos traian estas sorpresas. 

A árbore tiña algún que outro adorno, pero poucos, porque ben saben as elfas que temos a tradición de decorala con galletas. Así que por uns días todo cheiraba a galletas cociñándose no forno. Gustounos facelas e colgalas e custounos un pouco agardar para levalas e poder comelas, pero que importante é saber agardar. Penso que ata nos souberon mellor. 

Moitas grazas a Vinca pola súa axuda. 

Nadal

Podemos dicir que o Nadal fíxose presente o día 1 de decembro co "Calendariode adviento" da biblioteca; desta vez en forma de casiñas do bosque. Dende ese días alí acudimos cada xornada para descubrir o seu contido. Ás veces información sobre bosques ou lendas e outras diferentes retos. Estade seguros que nos enfrontamos a todos con ilusión e que todos foron superados. 

Creamos unha árbore empregando ramas caídas que fomos a buscar ao patio e que pintamos das cores que decidimos. Tiñamos que imaxinar a árbore mais antiga do mundo e ási foi como pensamos que sería.

 

O reto de cociñar tiñamos que facelo si ou si. E así foi como elaboramos a nosa árbore de tortitas. Houbo que facer a masa, agardar para que o lévedo fixese o seu traballo, cociñalas, montar a árbore e... listas para comer!

Pero ademais do "Calendario de adviento" o noso amiguiño Mik fíxonos dúas propostas mais: construír unha historia empregando unhas imaxes relacionadas co bosque e o inverno, e crear utilizando materiais naturais e recollidos no bosque. Unha maneira estupenda de traballar a creatividade, a competencia lingüística, o traballo en grupo, a resolución de conflitos, o respecto...

O mundo que creamos, xunt@s.

Charco

O noso segundo día de charco foi igual de máxico que o primeiro. Ademais tamén descubrimos os cogomelos que crecían nos troncos e debaixo das follas e a herba.

Felicidade é o sentimento que mellor define estes días. 

Agradecemos á natureza polo que nos aporta e tamén dispoñer dun espazo no que desfrutala.

Grazas a vós familias pola roupa que nos permite saír nestes días e por entender a importancia que teñen estes momentos.