Esta vez fixemos galletas. Cada día podemos facer mais cousas sen ningunha axuda e de cada vez desfrutamos destes momentos de cociña. Que ricas nos souberon as galletas!!!
Na realización das noas producións plásticas había interese por recortar; e foi así como xurdiu a necesidade de traballar esta técnica.
Comezamos polo primeiro, que é saber coller e empregar axeitadamente o útil, e fixemos as primeiras prácticas en papel de periódico. Con certo dominio da ferramenta e a técnica andamos agora a enfrontarnos a novos retos en papel co obxectivo de ir mellorando.
Estes meses o tempo está a traernos moita auga e nos deixa poucos días para saír a xogar ao aire libre. Sen embargo sempre aproveitamos os pequenos momentos de calma para saír.
Gustamos moito da sensación da chuvia caendo sobre nós, de correr e xogar deixando que se nos molle a cara sen que nos digan que non nos mollemos. Por suposto imos ben equipad@s e ademais contamos coa natureza para que nos axude a acubillarnos se chega algún chaparrón momentáneo. Foi grazas a un deses chaparróns que aprendemos que meterse debaixo dunha árbore cunha copa frondosa axuda a protexerse da chuvia se non é excesivamente intensa. E como aprendimos tamén que ás veces o que nos molla é a auga que quedou nas follas cando o vento as move.
Para canto nos deu un pequeno chaparrón.
Xa nos tardaba volver a cociñar. Desta vez fixemos madalenas. Mans lavadas, material colocado e ingredientes revisados segundo a receita. Podemos comezar.
Non pode haber mais motivación nestas propostas, incluso para aqueles e aquelas que despois non se animan a probar. Que mellor práctica dende o punto de vista motor, de atención, paciencia, control de impulsos, planificación e organización e un montón de cousas mais. E que mellor xeito de culminar o traballo que degustar o que nós mesmos fixemos.
Xa estamos a pensar na seguinte receita.
O 30 de xaneiro é o Día da Paz e nós somámonos as propostas tanto do Equipo de Dinamización da Lingua Galega como as da Biblioteca, pois, como imaxinaredes, o noso ratiño Mik non perde oportunidade para plantexarnos retos e actividades.
A proposta da Biblioteca xiraba arredor da comunicación entre as árbores. Foi así como descubrimos que as raíces dos fungos serven para conectar as das árbores e que é por elas polas que se transmiten información e se axudan compartindo alimentos e CO2. Con toda esta información xa asimilada, comezamos tecendo a nosa propia rede para poder enfrontarnos ao seguinte reto, que consistía en averiguar que medio de comunicación era o mais axeitado para diferentes situacións. Canto aprendimos dos sinais de fume, o silbo da Gomera, os sons das campás e as bengalas mariñas.
Ao regereso das vacacións de Nadal, na nosa árbore tiñamos uns agasallos que nos deixaran os Reis Magos. Un para a nosa aula con cousiñas para un dos nosos espazos de xogo e outros dous paquetes para compartir co resto de compañeir@s das outras aulas: unhas táboas e mais ladrillos para construír. Moitas garzas Reis Magos.
Deixamos unhas fotiños do día da estrea na sala de xogos.
Un día chegamos á escola e na zona de Infantil aparecera un espazo cunha árbore, un tren, unhas taciñas para o chocolate... Que sorte que as elfas nos fagan estas visitas e nos traian estas sorpresas.
A árbore tiña algún que outro adorno, pero poucos, porque ben saben as elfas que temos a tradición de decorala con galletas. Así que por uns días todo cheiraba a galletas cociñándose no forno. Gustounos facelas e colgalas e custounos un pouco agardar para levalas e poder comelas, pero que importante é saber agardar. Penso que ata nos souberon mellor.
Moitas grazas a Vinca pola súa axuda.
Podemos dicir que o Nadal fíxose presente o día 1 de decembro co "Calendariode adviento" da biblioteca; desta vez en forma de casiñas do bosque. Dende ese días alí acudimos cada xornada para descubrir o seu contido. Ás veces información sobre bosques ou lendas e outras diferentes retos. Estade seguros que nos enfrontamos a todos con ilusión e que todos foron superados.
O noso segundo día de charco foi igual de máxico que o primeiro. Ademais tamén descubrimos os cogomelos que crecían nos troncos e debaixo das follas e a herba.
Felicidade é o sentimento que mellor define estes días.
Agradecemos á natureza polo que nos aporta e tamén dispoñer dun espazo no que desfrutala.
Grazas a vós familias pola roupa que nos permite saír nestes días e por entender a importancia que teñen estes momentos.
