Canicouva

lunes, 6 de abril de 2026

Búsqueda

Tocou poñer a proba as nosas dotes de pescuda. Seica había ovos de chocolate agochados pola zona exterior e tiñamos que dar con eles. Pois xunto cos compis da grupo de 4 anos puxémonos en marcha. Coidado e atención eran elementos moi necesarios. Tamén o enxeño foi posto a proba e as habilidades físicas. Iso si, non quedou un sen atopar. Logo chegou o momento de repartir e comer, ou gardar, según a decisión de cada quen.

A verdade é que foi moi divertido. Non sabemos quen tivo a idea pero gustounos. Moitas grazas.



Cociñando. Ovos de chocolate

Pois esta vez tocou experimentar con chocolate. E fixemos uns ovos ben bonitos e ben ricos.

Unha proposta na que aprendemos sobre técnicas de repostería e na que puxemos a proba, entre outras moitas cousas: a paciencia, a atención, a capacidade para seguir instrucións, o equilibrio e a motricidade, o autocontrol, e os sentidos, porque claro está que probamos a materia prima e o resultado.

Moitas grazas a Vinca por guiarnos e acompañarnos. 


 

Picnic

Pois chegou a Primavera e, sobre todo, un tempo mais apacible que nos permitiu unha nova experiencia, a das merendas de picnic. Porque poder comer ao aire libre, sentido o vento, a calor ou o fresco, escoitar paxaros, ver bolboretas, ou formigas que se achegan quizais a por algunha migalla, etc é estupendo.

A estes primeiros seguiranlle moitos mais. É certo que temos que levar as lonas, a composteira, papel, as nosas merendas e a auga... pero ben merece a pena. Ademais supón novas aprendizaxes no que respecta a organización e responsabilidade.

Bo proveito!!


Compartindo

Xa sabedes do noso gusto por cociñar e por comer o cociñado. Pois esta vez, unhas cousas levaron a outras e decidimos convidar ao grupo de 1º, ese no que parte de nós temos irmáns, para compartir biscoito de chocolate. É un pracer comer o que nós facemos pero tamén o é compartilo cos demais. Moitas grazas compis por acompañarnos!!



Inverno

O inverno foi pasando e nós observando. Ao igual que en outono nos fixamos nas cores que mais definían esta estación, o mesmo fixemos no inverno. Observando a contorna e os diferentes días decidimos que cores pensábamos que eran as que mellor o representaban. Tamén decidimos experimentar con elas, pero o tempo deste inverno non nos acompañou demasiado e tivemos que agardar ao último día desta estación para aproveitar os raios do sol e saír a experimentar.

Igual que no inverno as pingas de auga fan camiños nas fiestras e os regueiros os debuxan nos terreos empinados deses bosques que este curso temos tan presentes, así creamos nós os noso camiños. Vendo que sucedía cando dous deles se xuntaban, que acontecía cando un lado do papel subía mais que o outro... 

Resultou moi interesante. Agora faremos un para cada un en formato algo mais pequeno. Este grande xa forma parte da parede da escola na que imos deixando pegada dos nosos descubrimentos. 

A pesar de ter que agardar, grazas tempo e grazas inverno, vémonos de novo logo do próximo outono.




sábado, 21 de febrero de 2026

Entroido

Festa onde as haxa, vivida con intensidade na nosa terra, o Entroido chegou coas ordes do Meco. Tanto bosque, tanto bosque que...ata un niño na cabeza nos fixo traer. 

É tempo de enredar, de facer algunha trasnada, de poñer o que haxa na casa para vestir un traxe diferente ao de cada día, para xogar a ser quen queiramos ser, para afastar a vergoña, para rir... Son días de xoldra. 

Iso si, imos a ter que traer os prismáticos de novo e facer algunha proba mais a ver se descubrimos cal é o lado que se coloca nos ollos 😆


Pero chegou o momento de poñernos serios, ou non a verdade; pero si o de convidarvos a vós familias a sumarvos á nosa festa. O noso segundo festival!!!
Un festival no que choveu de todo e polo que pasamos dende gacelas ata pantasmas. Xa se sabe que en tempo de Entroido todo está permitido, ou case todo, e todo pode suceder.
Moitas grazas pola vosa tan necesaria colaboración. 



miércoles, 18 de febrero de 2026

Chuvia

Un novo agasallo caeu do ceo para nós. Ás veces non é chuvia o que as nubes deixan caer senon saraiba, grainzo, pedra, pedrazo, salpedrés... ou como na vosa zona chamen a esas boliñas brancas de xeo que... seica están frías. 
E puidemos tocalas, sentir como nos deixaban as mans conxeladas, como se derretían, tiralas aos charcos e ver que pasaba, camiñar sobre elas sentindo o ruído ao pisalas... E, como non, saltar nos charcos, desta vez ben grandes. 
Houbo que facer algún cambio de roupa, pero merece a pena.
Cantos descubrimentos, cantas alegrías, cantas incógnitas, cantas... cantas cousas grazas á chuvia.



Cociñando. Galletas

Esta vez fixemos galletas. Cada día podemos facer mais cousas sen ningunha axuda e de cada vez desfrutamos destes momentos de cociña. Que ricas nos souberon as galletas!!!



lunes, 16 de febrero de 2026

Enredando

Na realización das noas producións plásticas había interese por recortar; e foi así como xurdiu a necesidade de traballar esta técnica.

Comezamos polo primeiro, que é saber coller e empregar axeitadamente o útil, e fixemos as primeiras prácticas en papel de periódico. Con certo dominio da ferramenta e a técnica andamos agora a enfrontarnos a novos retos en papel co obxectivo de ir mellorando. 



Chuvia

Estes meses o tempo está a traernos moita auga e nos deixa poucos días para saír a xogar ao aire libre. Sen embargo sempre aproveitamos os pequenos momentos de calma para saír. 

Gustamos moito da sensación da chuvia caendo sobre nós, de correr e xogar deixando que se nos molle a cara sen que nos digan que non nos mollemos. Por suposto imos ben equipad@s e ademais contamos coa natureza para que nos axude a acubillarnos se chega algún chaparrón momentáneo. Foi grazas a un deses chaparróns que aprendemos que meterse debaixo dunha árbore cunha copa frondosa axuda a protexerse da chuvia se non é excesivamente intensa. E como aprendimos tamén que ás veces o que nos molla é a auga que quedou nas follas cando o vento as move. 

Para canto nos deu un pequeno chaparrón. 




domingo, 8 de febrero de 2026

Cociñando. Madalenas

Xa nos tardaba volver a cociñar. Desta vez fixemos madalenas. Mans lavadas, material colocado e ingredientes revisados segundo a receita. Podemos comezar.

Non pode haber mais motivación nestas propostas, incluso para aqueles e aquelas que despois non se animan a probar. Que mellor práctica dende o punto de vista motor, de atención, paciencia, control de impulsos, planificación e organización e un montón de cousas mais. E que mellor xeito de culminar o traballo que degustar o que nós mesmos fixemos.

Xa estamos a pensar na seguinte receita.  


 

Día da Paz

O 30 de xaneiro é o Día da Paz e nós somámonos as propostas tanto do Equipo de Dinamización da Lingua Galega como as da Biblioteca, pois, como imaxinaredes, o noso ratiño Mik non perde oportunidade para plantexarnos retos e actividades.

A proposta da Biblioteca xiraba arredor da comunicación entre as árbores. Foi así como descubrimos que as raíces dos fungos serven para conectar as das árbores e que é por elas polas que se transmiten información e se axudan compartindo alimentos e CO2. Con toda esta información xa asimilada, comezamos tecendo a nosa propia rede para poder enfrontarnos ao seguinte reto, que consistía en averiguar que medio de comunicación era o mais axeitado para diferentes situacións. Canto aprendimos dos sinais de fume, o silbo da Gomera, os sons das campás e as bengalas mariñas. 




A proposta do Equipo de Dinamización da Lingua Galega consistía en colocar dentro dunha nube unha palabra, acción ou imaxe que axudase a crear un clima de Paz na escola. Nós, por suposto, escollemos un corazón, pois xa hai tempo que temos o hábito de adicar un tempiño cada xornada a conectar os nosos corazóns. Práctica que nos axuda a centrarnos, relaxarnos e cohesionar o grupo, ademais de sentirnos e sincronizarnos. Logo fomos a colocalo no espacio preparado para iso e xunto cos demais compañeiros de Infantil conectamos todas as nosas nubes. Que mellor xeito de axudar a crear un clima positivo que conectarnos de corazón a corazón. 








Reis Magos

Ao regereso das vacacións de Nadal, na nosa árbore tiñamos uns agasallos que nos deixaran os Reis Magos. Un para a nosa aula con cousiñas para un dos nosos espazos de xogo e outros dous paquetes para compartir co resto de compañeir@s das outras aulas: unhas táboas e mais ladrillos para construír. Moitas garzas Reis Magos.

Deixamos unhas fotiños do día da estrea na sala de xogos. 




Son elas e eles os que fan as súas propias composicións, engadindo maior ou menos dificultade aos percorridos segundo o consideran, poñendo a proba as súas habilidades, establecéndose retos, comprobando os seus avances... Amosando parte da súa personalidade: as mais arriscadas, os mais conservadores, as dubitativas... E é así tamén como imos vendo os seus avances, e non so motrices. 

jueves, 8 de enero de 2026

Nadal

Un día chegamos á escola e na zona de Infantil aparecera un espazo cunha árbore, un tren, unhas taciñas para o chocolate... Que sorte que as elfas nos fagan estas visitas e nos traian estas sorpresas. 

A árbore tiña algún que outro adorno, pero poucos, porque ben saben as elfas que temos a tradición de decorala con galletas. Así que por uns días todo cheiraba a galletas cociñándose no forno. Gustounos facelas e colgalas e custounos un pouco agardar para levalas e poder comelas, pero que importante é saber agardar. Penso que ata nos souberon mellor. 

Moitas grazas a Vinca pola súa axuda. 








Nadal

Podemos dicir que o Nadal fíxose presente o día 1 de decembro co "Calendariode adviento" da biblioteca; desta vez en forma de casiñas do bosque. Dende ese días alí acudimos cada xornada para descubrir o seu contido. Ás veces información sobre bosques ou lendas e outras diferentes retos. Estade seguros que nos enfrontamos a todos con ilusión e que todos foron superados. 




Creamos unha árbore empregando ramas caídas que fomos a buscar ao patio e que pintamos das cores que decidimos. Tiñamos que imaxinar a árbore mais antiga do mundo e ási foi como pensamos que sería.


 

O reto de cociñar tiñamos que facelo si ou si. E así foi como elaboramos a nosa árbore de tortitas. Houbo que facer a masa, agardar para que o lévedo fixese o seu traballo, cociñalas, montar a árbore e... listas para comer!




Pero ademais do "Calendario de adviento" o noso amiguiño Mik fíxonos dúas propostas mais: construír unha historia empregando unhas imaxes relacionadas co bosque e o inverno, e crear utilizando materiais naturais e recollidos no bosque. Unha maneira estupenda de traballar a creatividade, a competencia lingüística, o traballo en grupo, a resolución de conflitos, o respecto...




O mundo que creamos, xunt@s.



Charco

O noso segundo día de charco foi igual de máxico que o primeiro. Ademais tamén descubrimos os cogomelos que crecían nos troncos e debaixo das follas e a herba.

Felicidade é o sentimento que mellor define estes días. 

Agradecemos á natureza polo que nos aporta e tamén dispoñer dun espazo no que desfrutala.

Grazas a vós familias pola roupa que nos permite saír nestes días e por entender a importancia que teñen estes momentos.